De Transalpina – Soms moet je een weg twee keer rijden
Roemenië staat bekend om zijn spectaculaire bergwegen en de Transalpina, officieel de DN67C, stond dan ook hoog op ons verlanglijstje. Een prachtige route dwars door de Karpaten, met indrukwekkende uitzichten, flinke hoogteverschillen en natuurlijk die heerlijke haarspeldbochten waar wij zo van houden. Maar soms loopt het nét even anders dan gepland…
Een veelbelovend begin… of toch niet?
Vanwege de voorspelde onweersbuien in de bergen besluiten we onze plannen iets aan te passen. In plaats van de volledige route te rijden, pakken we de Transalpina ongeveer halverwege op en rijden richting Sebeș.
De aanloop ernaartoe is al prachtig. Hoge rotswanden, een riviertje langs de weg en volop groen. Dat belooft wat!
Ook de Transalpina zelf is absoluut een mooie bergroute, maar eerlijk gezegd missen we op dit gedeelte toch een beetje het spectaculaire bochtenwerk en de weidse uitzichten waar deze weg zo beroemd om is.
En het voorspelde onweer? Dat blijft helemaal uit! Geen druppel regen gezien.
Ach, we hebben heerlijk gereden en sluiten de dag af op een fijne camperplek aan een rivier in Drâmbar. Maar ergens blijft toch dat gevoel knagen: hebben we nu eigenlijk wel het mooiste gedeelte gezien?
We doen het gewoon nog een keer!
Een paar dagen later nemen we een besluit. We gaan terug naar de Transalpina, maar dit keer rijden we hem helemaal door tot Novaci!
Vanaf Sebeș draaien we opnieuw de DN67C op. Een groot deel van deze weg kennen we inmiddels, maar verrassend genoeg beleven we hem in de andere richting heel anders. We hebben veel meer zicht op de bergen, het stuwmeer en het prachtige landschap.
Onderweg stoppen we bij de Jidoștina Spring, een tip van een Nederlands echtpaar dat we eerder hebben ontmoet. Hier stroomt ijskoud, helder bronwater rechtstreeks uit de bergen. Natuurlijk vullen we onze watervoorraad even aan. Zo'n tip komt altijd van pas!
Bij het stuwmeer drinken we nog een kop koffie en genieten we van de omgeving. Inmiddels is het behoorlijk druk met motorrijders en andere weggebruikers. Niet zo vreemd, want deze route is natuurlijk een geliefde bestemming.
Dit is waar we voor komen!
Dan bereiken we het punt waar we tijdens onze eerste rit de Transalpina waren opgereden.
Vanaf hier begint voor ons het onbekende gedeelte.
En wat een verschil!
Het landschap wordt steeds opener, de bergen lijken eindeloos door te lopen en de weg slingert zich met prachtige haarspeldbochten omhoog.
Ja hoor, dit is precies wat we hadden gehoopt!
We stoppen regelmatig om foto's te maken en natuurlijk gaat ook de drone even de lucht in. Vanuit de lucht zien we pas echt hoe bijzonder deze weg door het berglandschap kronkelt.
Het ene uitzicht is nog mooier dan het andere. Dit is zo'n route waarbij je eigenlijk achter iedere bocht wel even wilt stoppen.
Ondertussen begint de bewolking toe te nemen en bij Rânca krijgen we uiteindelijk toch regen.
Hebben we de eerste keer onze plannen aangepast vanwege onweer dat niet kwam, rijden we nu alsnog in de regen!
Maar dat mag de pret niet drukken. We hebben inmiddels volop genoten van alles waar de Transalpina om bekendstaat.
Twee keer rijden, dubbel genieten
Aan het einde van de dag zoeken we een camping op en kijken we terug op een fantastische rit.
Onze eerste kennismaking met de Transalpina was mooi, maar liet ons toch een beetje met gemengde gevoelens achter. De tweede rit maakte dat helemaal goed.
Soms moet je een weg gewoon vanuit een andere richting bekijken. En soms moet je nét even verder rijden om te ontdekken waarom een route zo bijzonder is.
De Transalpina heeft ons uiteindelijk helemaal overtuigd!
En gelukkig hebben we nóg zo'n beroemde Roemeense bergweg op ons programma staan: de Transfăgărășan.
Of die de Transalpina kan overtreffen? Dat gaan we ontdekken!
