Roemenië blijft ons steeds maar weer verrassen!
Roemenië heeft ons veel meer te bieden dan spectaculaire bergwegen en wilde beren. Tijdens onze reis wisselen indrukwekkende berglandschappen, sfeervolle stadjes, eeuwenoude kastelen en bijzondere natuurverschijnselen elkaar af.
En natuurlijk komen we onderweg ook weer op plekken terecht die we vooraf niet hadden voorzien. Juist die onverwachte verrassingen maken onze reis zo bijzonder!
Sibiu en de verrassingen van Cârța
Via de prachtige, groene DN7 rijden we richting Sibiu. Onderweg stoppen we nog even in Horezu, waar werkelijk overal kleurrijk aardewerk wordt verkocht. Een leuke verrassing langs de route.
Sibiu blijkt een gezellige stad met mooie historische pleinen, kleurrijke gevels en sfeervolle straatjes. We wandelen over het Grote en Kleine Plein en genieten van de levendige sfeer. En jawel, hier spotten we zelfs onze eerste beer! Niet in het wild, maar gewoon bij een winkel midden in het centrum.
In het charmante dorpje Cârța blijven we een dagje langer. We stappen op de fiets en bezoeken de ruïnes van een oude cisterciënzerabdij, waar zich ook een Duitse militaire begraafplaats uit de Eerste Wereldoorlog bevindt.
Maar ons oog valt vooral op twee bijzondere manieren om de rivier de Olt over te steken. Eerst een houten loopbrug die heerlijk onder onze voeten beweegt en kraakt. En even verderop ontdekken we een grote metalen kabelpont die de inwoners nog altijd gebruiken om hun landbouwgrond aan de overkant te bereiken.
De pont moet je zelf in beweging zien te krijgen. Wij bekijken het bijzondere gevaarte eens goed en besluiten dat kijken voor vandaag ook prima is.
Kastelen, kleurrijke gevels en middeleeuwse straatjes
Via de prachtige Rucăr-Bran-corridor rijden we verder richting Bran. Onderweg zien we zelfs een bijzondere kabelbaan waarmee gips vanuit de bergen naar een cementfabriek wordt vervoerd.
Bij Bran maken we een stop bij het beroemde kasteel dat zo vaak met Dracula wordt geassocieerd. Het ligt prachtig tegen de groene heuvels en is natuurlijk een fotostop waard.
Daarna verrast Brașov ons met zijn sfeervolle historische centrum. We dwalen langs kleurrijke gevels, gezellige pleinen en de indrukwekkende Zwarte Kerk. Een stad waar we met plezier een paar uur rondlopen.
Ook de middeleeuwse vesting van Rupea ligt op onze route. Van buiten is het een indrukwekkend gezicht, hoog op een rots. Binnen hadden we er eerlijk gezegd iets meer van verwacht. Maar ach, niet alles hoeft een hoogtepunt te zijn.
Dat geldt zeker niet voor Sighișoara! Wat een geweldig stadje is dit. Smalle straatjes met kinderkopjes, vrolijk gekleurde huizen, oude poorten en de imposante Klokkentoren.
De historische citadel staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en is nog altijd bewoond. We bekijken de beroemde overdekte houten trap en natuurlijk het huis waar Vlad de Spietser, de historische figuur achter de Dracula-legende, geboren zou zijn.
Maar het leukste blijft gewoon rondslenteren zonder plan. Hier hoef je eigenlijk niets te zoeken. Je komt het vanzelf tegen!
Een vestingkerk als veilige haven
In Hărman overnachten we op een wel heel bijzondere plek: een kleine camping op de binnenplaats van het evangelische parochiehuis, recht tegenover de eeuwenoude vestingkerk.
En het mooie is dat we als campinggast ook de kerk en de omringende verdedigingswerken mogen bezoeken.
Binnen de dikke muren ontdekken we torens, oude voorraadkamers en schuilruimtes waar de dorpsbewoners vroeger bescherming zochten wanneer er gevaar dreigde. Een indrukwekkend stukje geschiedenis.
Nog mooier vinden we het om te horen dat de opbrengsten van de camping worden gebruikt om dit bijzondere erfgoed in stand te houden. Zo draagt onze overnachting ook nog een klein steentje bij aan het behoud ervan.
Een onverwachte ontmoeting en een geweldige overnachtingsplek
Onderweg maken we een stop bij een grote Cash & Carry. Een winkel die ons meteen aan de Makro doet denken.
We vullen vrolijk ons mandje, maar bij de kassa ontdekken we dat we eigenlijk een klantenpas nodig hebben. Oeps!
Gelukkig krijgen we hulp van een medewerkster die ons tot onze verbazing in perfect Nederlands aanspreekt. Ze heeft jarenlang in Nederland gewoond en is inmiddels teruggekeerd naar Roemenië.
En dankzij een vriendelijke klant die zijn pas beschikbaar stelt, kunnen we onze boodschappen alsnog afrekenen. Wat een leuke, spontane ontmoeting!
Omdat het winkelen iets langer heeft geduurd dan gepland, besluiten we onderweg een andere overnachtingsplek te zoeken. En wat vinden we een pareltje!
Een prachtige vrije plek aan het water bij de Bistricioara, omringd door bergen. Geen camping, geen voorzieningen, maar een uitzicht waar je alleen maar stil van wordt.
Soms zijn juist die onverwachte plekjes de allermooiste.
Dwars door de indrukwekkende Bicazkloof
De volgende ochtend rijden we langs het Bicazmeer, waar het water opvallend laag staat. Via de Bicazdam bereiken we de DN12C en daarmee een van de indrukwekkendste natuurgebieden van onze reis.
De Bicazkloof! Enorm hoge rotswanden rijzen bijna loodrecht naast de weg omhoog. Met de camper rijden we tussen deze indrukwekkende rotsformaties door en voelen we ons ineens wel heel erg klein.
Natuurlijk zoeken we een plek om te parkeren, zodat we een stuk terug kunnen lopen en uitgebreid foto's en filmpjes kunnen maken.
Even verderop ligt het Rode Meer, waar nog altijd boomstammen van een verdronken bos boven het water uitsteken. Bijzonder om te zien, al moeten we eerlijk bekennen dat het meer helemaal niet rood is.
Ook maken we onderweg nog een stop bij de opvallend vormgegeven Hungarian Millennium Catholic Church in Miercurea Ciuc.
Roemenië blijft ons verbazen!
Als Google Maps het avontuur bepaalt…
Op weg naar de moddervulkanen kiezen we opnieuw voor een mooie binnenroute. De wegen worden steeds smaller, maar daar kijken we inmiddels niet meer van op.
Totdat bij Colți ineens het asfalt ophoudt. En niet zomaar een beetje!
De weg verandert in een hobbelig traject waar een terreinwagen zich waarschijnlijk beter thuis zou voelen dan onze camper.
We rijden voorzichtig verder door een klein dorpje, waar de bewoners zelfs even opzij gaan om ons voorbij te zien komen. We krijgen vriendelijke zwaaien en zwaaien natuurlijk vrolijk terug.
Gelukkig verschijnt na een aantal kilometers het asfalt weer onder onze wielen.
Later herinneren we ons ineens een tip die we eerder van onze Nederlandse bekenden kregen: als we naar de moddervulkanen zouden rijden, moesten we vooral via Întorsura Buzăului gaan.
Tja… die tip kwam dus nét iets te laat weer boven. Maar eerlijk is eerlijk: we hebben er wel weer een bijzonder stukje Roemenië door ontdekt!
Een landschap van een andere planeet
Ons laatste bijzondere uitstapje in Roemenië brengt ons naar de moddervulkanen van Pâclele Mici.
Vanaf de camping wandelen we de heuvel op en ineens staan we midden in een landschap dat bijna buitenaards aandoet. Grijze, gebarsten aarde, kleine kraters en overal borrelende, pruttelende modder.
Het lijken wel miniatuurvulkanen!
Toch komt hier geen hete lava naar boven. Aardgas stijgt vanuit de ondergrond omhoog en neemt water en klei mee, waardoor de koude modder langzaam aan het oppervlak verschijnt.
We lopen tussen de bijzondere kraters door en blijven gefascineerd kijken naar al dat gepruttel. Wat een ongelooflijk bijzonder natuurverschijnsel!
Roemenië, wat ben je een bijzonder land!
Als we terugkijken op onze reis door Roemenië, beseffen we hoeveel verschillende kanten van het land we hebben gezien. Van spectaculaire bergwegen en wilde beren tot kleurrijke middeleeuwse stadjes, indrukwekkende kloven en borrelende moddervulkanen.
Maar minstens zo bijzonder zijn de ontmoetingen onderweg. Zoals het Nederlandse echtpaar dat we in Drâmbar leerden kennen. Een gezellige ontmoeting die niet eindigde toen onze wegen weer scheidden, want ook daarna bleven we contact houden. Juist zulke onverwachte contacten geven een reis iets extra's.
En natuurlijk blijven ook de andere kleine momenten ons bij. De vriendelijke mensen, bijzondere overnachtingsplekken en die ene binnenweg waarvan we ons onderweg toch even afvroegen of het allemaal wel zo verstandig was.
Roemenië heeft ons op heel veel manieren verrast. Niet alleen door alles wat we hebben gezien, maar zeker ook door de mensen die we onderweg hebben ontmoet.
En nu is het tijd voor het volgende land op onze route.
Op naar Bulgarije!