Langzaam afzakken naar het Italiaanse leven
Een reis door het hart van Toscane, waar slingerende bergwegen, historische steden, uitgestrekte natuurgebieden en verborgen parels elkaar moeiteloos afwisselen. Van Lucca en de Passo della Radici tot fietsen door het Parco della Maremma en warmwaterbronnen, dit deel van Italië liet opnieuw zien waarom we zo graag terugkomen.
Langs de Rijn richting Italië
De reis begon met een tussenstop in het Duitse Germersheim, een sfeervol vestingstadje aan de Rijn. Na een stop voor de hobby van Kees vonden we hier een fijne camperplaats voor de nacht.
Na het eten maakten we nog een wandeling door het centrum. De oude vestingwerken en gezellige straatjes maakten meteen een goede indruk. Volgend weekend zou hier het vestingfeest plaatsvinden, maar dat zouden wij niet meer meemaken. Onze blik stond inmiddels gericht op Italië, waar hopelijk weer nieuwe avonturen op ons wachtten.
Via Oostenrijk naar Toscane
Omdat we via België reden, volgden we een andere route dan gebruikelijk. Dat bleek een prima keuze, want grote vertragingen bleven uit. Oostenrijk doorkruisten we verrassend snel, al werden we zoals zo vaak getrakteerd op een stevige regenbui.
Onderweg verscheen ineens een indrukwekkende hangbrug boven de weg. Het bleek de beroemde Highline 179 bij Reutte te zijn. Net op tijd konden we er een foto van maken terwijl we eronderdoor reden.
Voor de nacht vonden we een camperplaats langs de A22. De volgende bestemming stond al vast, Lucca.
Over de Passo della Radici naar Lucca
Na een nacht met regen op het dak werden we wakker onder een stralende zon. Niet veel later reden we Toscane binnen, zonder gebruik te maken van tolwegen. In plaats daarvan kozen we voor een veel mooiere route over de Passo della Radici.
De route beloofde prachtige vergezichten, maar helaas trok de bewolking steeds verder dicht en begon het te regenen. Toch bleef het een mooie rit door het berglandschap. Wel werden we regelmatig opgehouden door een vrachtwagenchauffeur die zich zichtbaar niet op zijn gemak voelde op de smalle bergwegen.
Na een koffiepauze reden we opnieuw achter dezelfde vrachtwagen, tot we eindelijk konden inhalen en weer ons eigen tempo konden bepalen. Onderweg zagen we meerdere verwijzingen naar de Giro d'Italia, die hier eerder over dezelfde wegen was verreden.
Aan het einde van de middag bereikten we Lucca.
Lucca, torens en Italiaans ijs
Lucca bleek opnieuw een heerlijke Toscaanse stad om doorheen te wandelen. Al slingerend door de smalle straatjes kwamen we langs oude kerken, historische gebouwen, stadsmuren en de vele torens waar de stad om bekendstaat.
En natuurlijk hoorde daar ook een eerste Italiaans ijsje bij. Nummer één van hopelijk nog vele meer.
Later op de dag reden we verder richting Grosseto. Het vinden van een geschikte camperplaats bleek echter een uitdaging. Na meerdere vergeefse pogingen en heel wat heen en weer rijden besloten we uit te wijken naar een camperplaats iets verder richting de kust. Niet helemaal wat we zochten, maar voor één nacht was het prima.
Fietsen door Parco della Maremma
In Alberese vonden we uiteindelijk precies wat we zochten. Een rustige camperplaats met goede voorzieningen, prima wifi en een ideale ligging tegenover het Parco della Maremma.
Vanuit de camperplaats stapten we direct op de fiets richting het natuurpark. Na het kopen van tickets volgden we de route naar zee. Langs het strand zagen we creatieve windschermen van aangespoeld hout en kleurrijke handdoeken.
Daarna trokken we op eigen initiatief verder door het gebied. We fietsten langs de kust, volgden een verhoogde route door het landschap en genoten van de rust en ruimte die hier nog volop aanwezig zijn.
Aan het einde van de dag stonden er ongeveer vijfentwintig kilometer fietsen en zes kilometer wandelen op de teller. Een heerlijke actieve dag in een van de mooiste natuurgebieden van Toscane.
Ons plan om langer in Alberese te blijven veranderde onverwacht. Niet vanwege de camperplaats, die uitstekend beviel, maar vanwege duizenden piepkleine vliegjes die het buiten zitten vrijwel onmogelijk maakten zodra de wind wegviel.
De scheve toren die wereldberoemd werd
Tijdens deze reis reden we niet via Pisa, maar jaren geleden bezochten we deze stad al eens tijdens een vakantie met onze eerste caravan.
Pisa is wereldwijd bekend vanwege de beroemde Scheve Toren van Pisa. Door een verzakking van de zachte ondergrond begon de toren al tijdens de bouw scheef te zakken. Wat ooit een bouwfout leek, groeide uit tot een van de bekendste monumenten ter wereld.
De toren staat op het prachtige Piazza dei Miracoli, het Plein der Wonderen. Samen met de kathedraal en het indrukwekkende doopgebouw vormt dit een van de mooiste historische pleinen van Italië.
Een bezoek aan Pisa hoeft niet veel tijd te kosten, maar het blijft een bijzondere tussenstop die iedere Italiëreiziger eigenlijk wel eens gezien moet hebben. Helaas hebben wij van dat eerste bezoek geen foto's meer kunnen terugvinden. Misschien liggen ze nog ergens verborgen tussen oude vakantiealbums. (foto:Internet)