Bergen, chaos en verborgen parels
Albanië voelde direct anders. De wegen werden avontuurlijker, het verkeer chaotischer en de natuur nóg indrukwekkender. Van hoge bergpassen en ruige wandelroutes tot sfeervolle campings en complete chaos bij de ferry, iedere dag bracht weer iets nieuws.
Juist die afwisseling maakte Albanië voor ons zo verrassend leuk.
Shkodër, verkoeling tussen de bomen en sprookjessfeer
Onze eerste stop in Albanië begon eigenlijk met een kleine teleurstelling. De Nijagara watervallen bij Podgorica bleken tijdelijk gesloten. Na wat boodschappen reden we daarom direct door richting Shkodër.
De grensovergang verliep opvallend soepel en niet veel later stonden we op camping Legjenda. Een camping vol sfeervolle hoekjes, bijzondere decoratie en bijna sprookjesachtige uitstraling. Vooral in de avond voelde het alsof we door een soort mini-Disneyland wandelden.
Na de warme rit was het zwembad precies wat we nodig hadden, al bleek het water ijskoud. Daarna volgde nog een wandeling naar de supermarkt voor koffiecups, want zonder goede koffie kom je natuurlijk nergens.
Theth, zweten, klauteren en de kracht van de bergen
Vanuit Shkodër reden we richting Theth National Park, een route waar we vooraf enorm naar uitkeken. De weg door de bergen was prachtig, al maakten de lokale bestuurders het soms behoorlijk spannend. Smalle wegen, weinig ruimte geven en flink doorrijden bleek hier heel normaal.
Eenmaal aangekomen in Theth waren we dat snel vergeten. De omgeving was fantastisch. Bergen rondom, frisse lucht en overal hikers, motorrijders en quads.
Na een korte twijfel kozen we voor de wandeling naar de Grunas waterval. Dat bleek geen simpel ommetje maar een stevige tocht vol klimmen, klauteren en smalle paadjes. Bezweet maar voldaan bereikten we uiteindelijk de waterval, samen met heel veel andere wandelaars die allemaal dezelfde tocht hadden afgelegd voor dat ene uitzicht.
Terug bij de camper kregen we spontaan trek in kebab door alle schapen die rondom de camping liepen. Uiteindelijk werd het iets anders, maar de gedachte bleef hangen.
SH20 één van Albaniës mooiste bergwegen
De volgende ochtend werden we wakker van paarden die vlak naast de camper stonden te grazen. Een bijzonder begin van de dag.
Theth zelf bleek inmiddels overspoeld door busjes en toeristen die richting de beroemde Blue Eye trokken. Die wandeling van veertien kilometer lieten we toch maar even aan ons voorbijgaan.
Daarom reden we terug richting de SH20, een route die ons opnieuw compleet verraste. Eerst leek het landschap nog vrij rustig, maar ineens veranderde alles. Bergen, diepe dalen en slingerwegen zorgden opnieuw voor een geweldige rit.
Onderweg stopten we regelmatig om van het uitzicht te genieten en foto’s te maken. Uiteindelijk besloten we toch terug te rijden naar Shkodër, mede vanwege voorspeld onweer.
Onze trouwdag tussen moskeeën, terrasjes en een warme douche
Vanwege het wisselvallige weer verhuisden we naar een camping dichter bij het centrum van Shkodër. Achteraf bleek dat een uitstekende keuze.
De camping was netjes, rustig en de ontvangst bijzonder vriendelijk. Een medewerker wees ons precies waar we moesten zijn voor restaurants en leuke plekjes in de stad.
Dat kwam goed uit, want het was onze trouwdag. Dus trokken we de wandelschoenen aan en gingen de stad in. Shkodër bleek misschien niet de mooiste stad van Albanië, maar had wel genoeg leuke plekken om rond te struinen. Moskeeën, kleurrijke gebouwen, parken en gezellige terrasjes zorgden voor een ontspannen dag.
De avond sloten we af met lekker eten, een ijsje en misschien wel de beste douche van de reis tot dan toe.
Stuiteren richting Komani, waar de wegen steeds ruiger werden
Daarna reden we richting Komani. Op papier geen lange rit, maar in Albanië zegt dat niet zoveel. Hoe verder we reden, hoe slechter de weg werd.
Grote gaten, wegwerkzaamheden en stukken asfalt die meer weg hadden van een gravel pad deden ons sterk denken aan sommige routes in Marokko. Rustig rijden en goed opletten dus.
Gelukkig maakte de omgeving alles goed. Onderweg reden we langs stuwmeren, rivieren en indrukwekkende berglandschappen. Uiteindelijk vonden we een prachtige plek aan de rivier waar toevallig net een mooie plaats vrij kwam.
Chaos tussen tunnel en water bij de ferry van Komani
De ferry van Komani stond al lang op ons lijstje. Daarom gingen we alvast een kijkje nemen bij de beroemde tunnel van 470 meter lang, waar elkaar passeren vrijwel onmogelijk is.
Aan de andere kant van de tunnel kwamen we terecht in complete maar georganiseerde chaos. Kleine bootjes, vrachtwagens, campers en mensen liepen overal door elkaar terwijl iedereen tegelijk iets leek te doen.
Onze ferry lag er gelukkig ook al. Na veel overleg, uitleggen en een beetje geduld mochten we uiteindelijk de camper aan boord rijden om daar te overnachten.
Terwijl wij op de ferry stonden zagen we hoe een vrachtwagen met oplegger en boot zich moeizaam door de smalle tunnel manoeuvreerde. Alleen dat tafereel was al een belevenis op zich.
Albanië bleef ons verbazen, van ruige bergen en prachtige routes tot complete chaos die op de een of andere manier toch altijd weer goed komt.
Varen door de fjorden van Albanië - op weg naar Fierze
Nog voor zeven uur ’s ochtends was het al een drukte van jewelste rondom de ferry van Komani. Busjes reden af en aan, mensen zochten hun boot en ondertussen probeerden vrachtwagens, campers en auto’s zich een weg te banen door de smalle tunnel.
Ook onze camper moest meerdere keren worden verplaatst zodat alles precies op de ferry paste. De bemanning wist gelukkig exact wat ze deden en niet veel later konden we vertrekken.
Wat volgde was één van de mooiste ferrytochten van de reis. Gedurende ruim tweeënhalf uur voeren we over de Drini, langs steile bergen, groene heuvels en prachtige inhammen. Het landschap deed soms bijna Scandinavisch aan, alsof we door Albanese fjorden voeren.
Eenmaal aangekomen in Fierze reden we verder over bergwegen langs fel turquoise water, door gebieden waar eerder bosbranden hadden gewoed en over wegen die steeds slechter werden. Maar hoe hobbeliger de route, hoe mooier de omgeving leek te worden.
