Van idyllische kustplaatsen tot zwevende kloosters
Griekenland voelde totaal anders dan de Balkanlanden hiervoor. Hier draaide het niet alleen om ruige routes en avontuur, maar ook om sfeervolle boulevardjes, indrukwekkende historie, verborgen stranden en uitzichten waar je stil van wordt.
Toch bleef ook hier het onverwachte overal opduiken. Van campings vol chaos en verlaten dorpjes tot stormwaarschuwingen, spookschepen en wegen die ineens compleet verkeerd bleken te lopen.
Parga, gyros, taxibootjes en complete campingchaos
Onze eerste bestemming in Griekenland was meteen raak. Parga bleek nog behoorlijk druk en bij aankomst stond het verkeer muurvast voor de camping. Er was nauwelijks ruimte om te manoeuvreren en alleen dankzij een vertrekkend busje konden we uiteindelijk toch het terrein oprijden.
Daarna volgde het bekende campingritueel van wachten tot iemand eindelijk zijn plek vrijmaakt. Ondertussen werd er nog nét voorkomen dat een camper tegen een betonnen paal werd gereden. Iedereen opgelucht, vooral de eigenaresse van die camper.
Later wandelden we via een oud kasteel richting het centrum van Parga. Zwetend omhoog, genietend van de uitzichten en uiteindelijk beloond met gyros aan zee. In de avond namen we de taxiboot terug naar het stadje, dat in het donker nóg gezelliger bleek. Verlichte eilandjes, smalle straatjes en een zoektocht naar een ijscoupe die uiteindelijk eindigde met gewoon een bakje ijs.
Van Lefkas tot Olympia, langs bruggen en verlaten dorpen
Na Parga volgde een prachtige route richting Lefkas. Onderweg stopten we regelmatig bij rustige stranden waar je eigenlijk het liefst direct zou blijven overnachten.
Daarna reden we over de indrukwekkende Rio-Antirriobrug richting de Peloponnesos. Alleen die oversteek voelde al bijzonder. De brug lijkt eindeloos door te lopen boven zee en bergen.
Olympia zelf verraste ons dan weer totaal niet. Het dorp voelde bijna verlaten en zonder interesse in archeologische opgravingen waren we er snel uitgekeken. Uiteindelijk waren de verdwaalde Chinese toeristen nog ongeveer het meest opvallende wat we daar tegenkwamen.
Peloponnesos, verborgen stranden en routes vol verrassingen
De route over de Peloponnesos bracht precies wat we zochten. Kleine kustplaatsen, verlaten stranden, slingerwegen langs zee en overal prachtige uitzichten.
We stopten bij stille stranden waar de Caretta Caretta schildpad haar eieren legt, dronken koffie met uitzicht op zee en reden langs baaien waar de zomer nog duidelijk niet voorbij was.
Onderweg zagen we mannen complete parasols demonteren alsof het strand alvast werd opgeborgen voor de winter. Even later reden we verder langs olijfboomgaarden, uitzichtpunten en kleine havens richting Kalamata.
Daar vonden we uiteindelijk op het allerlaatste moment toch nog een plekje op een overvolle camping. Zonder stroom, maar mét opluchting.
Markten, spookschepen en stormwaarschuwingen
Kalamata bleek verrassend leuk. Via een oud treinpark fietsten we richting de markt, waar locals met volle boodschappentassen tussen toeristen met camera’s liepen.
Onderweg ontdekten we prachtige kerken, kleurrijke straatjes en marktkramen vol verse vis. Zelfs een haaienkop lag ergens tussen de vangst van de dag.
Daarna volgden dagen vol afwisseling. Van stormwaarschuwingen waarbij de hele camping in paraatheid werd gebracht tot verborgen strandjes, mysterieuze bergwegen en het beroemde spookschip Dimitrios dat half vergane op het strand lag.
Juist die mix van ruige natuur, verlaten plekken en onverwachte ontdekkingen maakte deze regio ontzettend leuk om doorheen te reizen.
Meteora, zwevende kloosters tussen hemel en aarde
Een van de absolute hoogtepunten van Griekenland was zonder twijfel Meteora.
Al van verre zagen we de gigantische rotsformaties opduiken. Bovenop die steile pieken lijken de kloosters letterlijk tussen hemel en aarde te zweven.
Met een huurauto reden we langs alle zes de kloosters. Iedere stop bracht weer nieuwe uitzichten, smalle trappen, oude kapellen en indrukwekkende verhalen over monniken die vroeger met touwen en netten omhoog werden gehesen.
Sommige kloosters lieten we bewust aan ons voorbijgaan vanwege de honderden traptreden, maar zelfs van afstand bleven ze ongelooflijk indrukwekkend.
Meteora voelde bijna onwerkelijk, alsof natuur en geschiedenis hier samen iets compleet unieks hebben gecreëerd.
Verkeerde routes, warme bronnen en afscheid aan zee
Na Meteora volgden opnieuw van die typische reisdagen waarop alles nét anders loopt dan gepland.
Google Maps stuurde ons compleet de verkeerde kant op door de bergen, we kwamen onverwacht uit bij oude tanks, warmwaterbronnen en kilometerslange katoenvelden.
Bij Thermopylae besloten we spontaan een warmwaterbron in te stappen, midden in de natuur. Even later reden we alweer verder richting nieuwe bergwegen en diepe kloven.
De laatste dagen in Griekenland brachten ons nog langs de indrukwekkende Acheron Springs, waar ijskoud water door een smalle rivier stroomt tussen steile rotsen en groene bossen.
Uiteindelijk eindigde ons Griekse avontuur aan zee, met uitzicht op Corfu, een ondergaande zon en het gevoel dat ook dit land ons opnieuw compleet had verrast.