De Rodopen – De weg is het avontuur!
Na de historische steden, vestingen en kerken zoeken we de komende dagen vooral de rust van het Bulgaarse binnenland op. We hebben een route uitgestippeld over kleinere wegen, langs dorpjes, door bossen en dwars door de bergen. Niet de snelste route, maar daar zijn we ook helemaal niet naar op zoek.
De kleurrijke huizen van Koprivshtitsa
Onze eerste stop is Koprivshtitsa, een historisch plaatsje met smalle straatjes, kinderkopjes, oude stenen bruggetjes en prachtig gekleurde huizen.
We wandelen door het centrum en willen ook graag het Oslekov-huis bezoeken, een koopmanshuis uit 1856. De voormalige eigenaar was betrokken bij de Aprilopstand van 1876 en betaalde dat uiteindelijk met zijn leven.
Helaas blijkt het huis gesloten. Jammer, maar gelukkig is er buiten genoeg te zien. We lopen nog wat rond, maken foto's en stappen daarna weer in de camper.
Een route met de nodige hobbels
Via de 606 en 801 rijden we door de groene heuvels van de Sredna Gora. Kleine dorpjes, bossen en landbouwgrond wisselen elkaar af. Het is heerlijk rustig, maar het wegdek laat hier en daar behoorlijk te wensen over.
Sommige stukken zitten vol gaten en we moeten regelmatig goed opletten waar we de wielen neerzetten. Na Strelcha wordt de weg gelukkig een stuk beter.
Via de 37 en de 8 bereiken we de brede vallei bij Pazardzhik en Septemvri. Het landschap wordt vlakker, maar in de verte liggen de bergen alweer op ons te wachten.
En daar rijden we naartoe.
Weg, spoor en rivier door de Chepinska-kloof
Bij Septemvri draaien we de 84 op richting Velingrad en rijden de Chepinska-kloof binnen.
De weg volgt de rivier tussen de groene berghellingen door. Naast ons loopt ook de smalspoorlijn van Septemvri naar Dobrinishte. Weg, spoor en rivier kronkelen hier samen door de vallei.
Een heerlijk stuk om te rijden!
Onderweg stoppen we bij een natuurlijke waterbron om onze watervoorraad aan te vullen. Daarna laten we Velingrad links liggen en rijden verder richting Batak.
Aan het Batak-stuwmeer vinden we een mooie eco-camping. We zetten de camper neer met uitzicht over het water en genieten van de rust. Als er ook nog paarden langskomen, is het plaatje helemaal compleet.
Kilometerslang genieten in de Rodopen
De volgende ochtend kiezen we opnieuw voor een flinke omweg. Via de 37, 197, 866 en 86 rijden we richting Plovdiv, dwars door de Rodopen.
En wat een route!
We rijden door uitgestrekte bossen, langs stuwmeren en kleine dorpen. De weg slingert voortdurend door de bergen en achter iedere bocht verandert het uitzicht. Het ene moment rijden we tussen hoge bomen, even later kijken we uit over groene valleien en berghellingen.
Er is weinig verkeer en we kunnen volop genieten van de omgeving. Dit is precies waarom we zo graag de binnenwegen nemen.
Bij Zmeitsa stoppen we bij de Kemera Old Bridge, een oude stenen boogbrug die verscholen ligt tussen het groen. Zo'n plekje waar je gemakkelijk voorbij zou rijden, maar waar wij graag even de camper voor aan de kant zetten.
Via Devin en Pamporovo slingeren we verder door de bergen. We hebben vandaag eigenlijk geen grote bezienswaardigheid nodig.
De route zelf is de bezienswaardigheid.
Bulgarije, bedankt!
Als we terugkijken op onze dagen in Bulgarije, denken we aan de rotskerk van Ivanovo, de vesting Tsarevets, de Sjipkapas, de gouden koepels van de Memorial Church en de kleurrijke huizen van Koprivshtitsa. Maar het meest zullen we ons de kilometers door de Rodopen herinneren. De rustige wegen, de groene bergen, de rivieren en stuwmeren en al die kleine plekjes waar we onderweg even stopten. We wilden vooral het land zelf beleven, buiten de drukke toeristische routes. En dat is gelukt. Bulgarije was voor ons geen land van één groot hoogtepunt. Het was een land waarin de reis zélf het hoogtepunt werd.
Na tien dagen is het tijd om verder te trekken. Voor ons ligt Turkije, een land dat we al vaker hebben bezocht, maar nog nooit met onze eigen camper. Dat gaat ongetwijfeld weer een heel ander avontuur worden!