Griekenland – Van een klooster op het water naar de rust van Chalkidiki
Na drie weken in Turkije rijden we Griekenland binnen. De grenscontrole verloopt soepel en om 12.45 uur zijn we weer in de Europese Unie. Google Maps stuurt ons ondanks onze instellingen toch de tolweg op, maar met twee keer een klein bedrag valt de schade gelukkig mee. We zetten koers richting de kust en maken bij Porto Lagos onze eerste stop. En dat blijkt meteen een mooie binnenkomer!
Een klooster midden in het water
Bij Porto Lagos ligt het klooster van Agios Nikolaos op kleine eilandjes in het Vistonidameer. Houten loopbruggen verbinden de witgekalkte kerkjes met elkaar en overal om ons heen ligt het blauwe water.
Bij de ingang blijkt mijn korte broek niet toegestaan. Dus eerst terug om een lange broek aan te trekken. Dat is even wennen na al die warme weken!
Binnen bekijken we de kleurrijke iconen en schilderingen. Het is er heerlijk rustig en ook de wandeling over de houten bruggen, met uitzicht over het meer en de bergen, maakt dit een fijne eerste stop in Griekenland.
Daarna rijden we verder en vinden bij Kavala een klein strandje waar we mogen overnachten. The White Beach wordt zelfs zo'n prettig plekje dat we besluiten een dag extra te blijven. We staan er met vijf campers van vier nationaliteiten, pal aan zee. Geen wekker, geen plannen en vooral helemaal niets moeten. Ook dat hoort bij onze reis.
Een leeuw die zijn geheim bewaart
Na onze rustdag rijden we door Kavala. Hoog boven de stad ligt het fort en bij het oude aquaduct rijden we voor de foto gewoon een extra rondje over de rotonde. Daarna doen we boodschappen en vervolgen onze route langs de kust.
Onderweg stoppen we bij de Leeuw van Amphipolis, een enorm stenen grafmonument uit de vierde eeuw voor Christus. Opvallend is dat de leeuw geen tong heeft. Volgens een oude legende kende hij het geheim van het graf dat hij bewaakte en kon hij dat zonder tong nooit verklappen. Of het verhaal waar is, weten we niet. Maar na meer dan tweeduizend jaar zwijgt hij nog altijd!
Daarna rijden we verder naar Ouranoupolis, waar we eigenlijk een boottocht langs de kloosters van Mount Athos willen maken.
Alleen blijkt het er ontzettend druk. Parkeerplaatsen zijn nauwelijks te vinden en ook de camping zit vol. We rijden zelfs door tot vlak bij de grens van het autonome kloostergebied, maar besluiten daar niet te blijven.
Soms is plan B gewoon beter
We wijken uit naar Ormos Panagias en vinden daar een heerlijk plekje aan zee. Vanuit deze haven vertrekken ook rondvaartboten langs Mount Athos, maar na het bekijken van de mogelijkheden en ervaringen van andere reizigers laten we het plan varen.
In plaats daarvan trekken we de wandelschoenen aan. We lopen langs de kust naar de resten van Pyrgos en kijken uit over het water richting Mount Athos, dat vandaag grotendeels achter de sluierbewolking schuilgaat.
's Middags stappen we op de fiets en verkennen het kleine havenplaatsje. Daar ontdekken we ook het watertappunt waar we de dag ervoor onze tank hebben gevuld. Blijkbaar heeft Google Maps ons daarna via een enorme omweg naar onze overnachtingsplek gestuurd. Dat had dus een stuk korter gekund!
Later zien we vanaf het strand de Menia Maria III terugkomen, een groot piratenschip dat rondvaarten langs de kloosters verzorgt. Er kunnen honderden passagiers mee en wanneer we zien hoeveel mensen er aan boord zijn, weten we zeker dat we de juiste keuze hebben gemaakt.
Wij zitten heerlijk bij onze camper, met uitzicht op zee. En 's avonds gaan twee verse zeebaarzen op de barbecue.
Onze eerste dagen in Griekenland zijn misschien anders verlopen dan we vooraf hadden bedacht, maar dat maakt het juist leuk. Een klooster op het water, een eeuwenoude leeuw, rustige strandjes en een boottocht die we uiteindelijk helemaal niet nodig hadden. En we zijn nog maar net begonnen. De komende dagen gaan we Chalkidiki verder ontdekken.