Bergen, tunnels en wegen vol avontuur
anaf het moment dat we Montenegro binnenreden veranderde de sfeer opnieuw. De wegen werden smaller, de bergen hoger en achter iedere bocht wachtte weer een nieuw uitzicht. Dit was precies het Montenegro waar we jaren geleden ook al verliefd op waren geworden.
Ruige natuur, diepe kloven, eindeloze bergwegen en onverwachte avonturen maakten deze dagen onvergetelijk.
De Tara Canyon en de spectaculaire P14
Vanuit Foča reden we langs de indrukwekkende rivier de Drina, waar deze zich in de Tara Canyon splitst in de Tara en de Piva. Via een houten brug reden we Montenegro binnen, inclusief een echte stempel in het paspoort. Dat voelde meteen als avontuur.
Niet veel later zagen we een brug ingeklemd tussen hoge bergen. Natuurlijk moesten we daar stoppen. Via een tunnel reden we de brug over en kwamen terecht op een spectaculaire tunnelroute. Zo mooi zelfs, dat we simpelweg zijn omgekeerd om hem nog een keer te rijden.
Daarna volgde de enorme Piva-dam, met rechts een gigantisch meer en links een indrukwekkende diepte. Vanaf daar reden we over de beroemde P14, een route vol bochten, smalle stukken asfalt en geweldige uitzichten. Hoe hoger we kwamen, hoe indrukwekkender het landschap werd.
Dwars door Durmitor National Park
De route bracht ons steeds verder de bergen in. Onderweg reden we langs kleine boerenbedrijfjes, hooibalen en eenvoudige huisjes, midden in een ruige omgeving waar de tijd stil leek te staan.
Toen we uiteindelijk Durmitor National Park binnenreden werden we compleet verrast door het landschap. Bergen, rotsformaties, uitgestrekte vlaktes en eindeloze vergezichten volgden elkaar in hoog tempo op. Er werd flink wat afgekiekt onderweg.
Bij toeval kregen we onderweg nog een tip voor een autocamp, maar eenmaal aangekomen draaiden we toch maar weer om. Uiteindelijk vonden we een andere camping waar we spontaan besloten wat langer te blijven. Soms voelt een plek gewoon meteen goed.
Savin Kuk en uitzicht op het Zwarte Meer
Op de camping kregen we een tip over Savin Kuk, een skigebied waar je met skiliften omhoog kon richting een uitzichtpunt over het beroemde Zwarte Meer.
Dat klonk meteen aantrekkelijker dan een wandeling rondom het meer zelf. Dus reden we de volgende ochtend richting het skicentrum en stapten in de stoeltjeslift omhoog.
Boven werden we beloond met spectaculaire uitzichten over de bergen van Durmitor National Park en natuurlijk het Zwarte Meer diep beneden ons. Het was rustig, helder en indrukwekkend mooi. Alleen de rit met de skiliften maakte deze ochtend al bijzonder.
De Tara-brug en een route vol hindernissen
a Savin Kuk reden we richting de beroemde brug over de Tara Canyon. De camper parkeren was even puzzelen, maar eenmaal bij de brug aangekomen was het uitzicht meer dan de moeite waard. Over de diepe kloof liep zelfs een zipline, iets voor een volgende keer misschien.
Daarna begon opnieuw een typisch Montenegrijns avontuur. Google Maps stuurde ons eerst een smalle weg in, daarna een grove gravelroute en vervolgens richting wegwerkzaamheden waar de asfaltweg ineens ophield.
Wat volgde was een hobbelige omleiding vol gaten, losse stenen en smalle stukken waar passeren nauwelijks mogelijk was. Bij een tegemoetkomende vrachtwagen konden we nog net een stukje het weiland in. Uiteindelijk bereikten we gelukkig weer een normale weg en konden we opgelucht verder rijden richting Lipovo.
Rustige dagen in Lipovo
Camp Lipovo bleek een heerlijke plek om een paar dagen te blijven. De camping had Nederlandse eigenaren en lag midden tussen de bergen, naast een fris stromend riviertje.
Na alle indrukken onderweg deden we hier eindelijk wat rustiger aan. De was werd gedaan, spullen kregen een beter plekje in de camper en ondertussen genoten we van het mooie weer.
Met de fiets reden we nog naar Kolašin, een rustig skidorp waar weinig te beleven viel, maar waar we wel even lekker rond konden kijken en boodschappen deden.
Later wandelden we langs het riviertje naast de camping. Onderweg zagen we grote slakkenhuizen, felroze bloemen, een enorme mierenhoop en zelfs een goudkleurige paddenstoel in het zonlicht.
De dag sloten we af bij de camper met zelfgemaakte kip uit de airfryer, een experiment dat verrassend goed lukte. Soms zijn juist die simpele momenten op reis minstens zo leuk als de grote hoogtepunten.
