Bergwegen, cederbossen en onverwachte ontmoetingen

Tussen de hoge toppen van de de Atlas en de groene valleien van Midden-Marokko ontdekten we een totaal andere kant van het land. We reden over ruige bergwegen, sliepen op bijzondere plekken midden in de natuur en kwamen onderweg langs turquoise stuwmeren, verborgen kloven en indrukwekkende watervallen. Juist buiten de bekende routes laat Marokko zich van zijn meest verrassende kant zien. Van spannende bergpassen tot nieuwsgierige Berberapen in de cederbossen, iedere dag voelde weer als een nieuw avontuur.

Demnate & Imi N’Ifri – een verborgen wereld in de bergen

Via Ouarzazate,  reden we via een prachtige alternatieve route richting Demnate, dwars door het Hoge Atlasgebergte. Onderweg veranderde het landschap voortdurend. Kale bergen maakten plaats voor groene valleien, terwijl het enorme stuwmeer El Mansour Eddahbi schitterde in het ochtendlicht. In de verte doemde zelfs de futuristische zonnecentrale van Ouarzazate op, een bijzonder gezicht midden in het ruige landschap.

De route zelf was minstens zo indrukwekkend. Soms strak asfalt, soms zand en grind waarbij stevig doorrijden de enige optie was. Maar juist dat maakt reizen door Marokko zo leuk. Achter iedere bocht wacht weer een ander uitzicht.

Bij Demnate ontdekten we één van de mooiste verrassingen van deze regio: de natuurlijke brug van Imi N’Ifri. Van boven lijkt het nog vrij onopvallend, maar beneden ontvouwt zich een spectaculair decor van rotswanden, grotten en stromend water. Een plek die bijna sprookjesachtig aanvoelt en waar je vanzelf even stil wordt.

 

 

 

 

 

De R302 – avontuur tussen bergen 

De R302 bleek één van die routes waar je nog lang over napraat. Met de camper trokken we diep het Atlasgebergte in, langs berghellingen vol bloemen, besneeuwde toppen en verlaten valleien. Soms vroegen we ons serieus af of deze route wel geschikt was voor een camper van zeven meter, maar juist dat beetje avontuur maakte het extra bijzonder.

Onderweg werden we gewaarschuwd voor slechte stukken vol zand en gravel, maar uiteindelijk viel het alles mee. Sterker nog, op meerdere plekken werd de weg juist verbeterd. Het landschap bleef ondertussen de hele dag indrukwekkend. Op ruim 2700 meter hoogte reden we door een bergwereld waar nauwelijks andere reizigers te zien waren.

Aan het einde van de dag vonden we een prachtige plek aan een riviertje, met uitzicht op de indrukwekkende rotsformatie La Cathédrale Imsfrane. Terwijl de zon langzaam achter de bergen zakte en de tentjes om ons heen oplichtten in het zachte avondlicht, voelden we ons met onze camper even een vreemde eend in de bijt. Toch werden we direct vriendelijk ontvangen en voelden we ons meer dan welkom op deze bijzondere plek midden in de natuur.

 

 

Chocoladeheuvels & de watervallen van Ouzoud

De volgende dag vervolgden we onze route richting Ouzoud. De omgeving veranderde opnieuw compleet. Heuvels kregen warme bruine kleuren waardoor ze soms net op chocoladecake leken. Felgekleurde schoolgebouwen, witte moskeeën en kleine marktdorpjes zorgden onderweg voor steeds nieuwe verrassingen.

Soms werd het ook even spannend. In een druk dorpje stond het verkeer volledig vast en moesten we letterlijk zelf de doorgang regelen tussen geparkeerde auto’s, marktkramen en nieuwsgierige omstanders. Uiteindelijk lukte het, spiegels weer uitklappen en opgelucht verder rijden.

Even later reden we langs het prachtige stuwmeer van Bin El-Ouidane, met turquoise water tussen de bergen en overal bloeiende oleanders langs de oevers.

Uiteindelijk bereikten we de beroemde watervallen van Ouzoud, waar het water ruim honderd meter naar beneden stort. Tussen de wandelpaden rondom de watervallen zagen we ook meerdere Berberapen met jongen, een geweldig gezicht midden in deze groene omgeving.

 

 

Azrou & de Berberapen van het Midden-Atlasgebergte

Na de warmte van het zuiden trokken we verder richting het koelere Midden-Atlasgebergte. Het landschap werd groener, de lucht frisser en onderweg reden we door uitgestrekte cederbossen. Hier leven nog Berberapen in het wild en dat wilden we natuurlijk niet missen.

Langs de weg verschenen de eerste apen al snel. Sommigen zaten rustig op de vangrail, anderen sprongen speels door de bomen. Vooral de jonge aapjes waren geweldig om te zien terwijl ze van tak naar tak klauterden alsof het één grote speeltuin was.

In Azrou zelf ontdekten we daarnaast een verrassend stukje Marokko. Midden tussen de bergen ligt een enorm hotelcomplex in echte 1001-nachtstijl, compleet met gigantische kannen bij de ingang. Hoewel het hotel inmiddels gesloten is, straalt het nog steeds iets magisch uit.

Juist deze combinatie van natuur, bergen, rust en onverwachte ontmoetingen maakte dit deel van Marokko misschien wel één van de mooiste stukken van de r