Van koude ochtenden naar zonnige kilometers
De eerste dagen van onze reis voeren ons dwars door wat winterse landschappen, rustige dorpen en verrassend zonnige routes richting het zuiden. Geen haast, geen vaste planning, gewoon genieten van het onderweg zijn en langzaam dichter bij de Spaanse zon komen.
Fileleed en een kerk als overnachtingsplek
Een koude ochtend in Nederland, de camper volgeladen en de navigatie richting het zuiden. Op de A12 reden we vrijwel direct een file in en heel even vraag je je af of dat een voorteken is voor de rest van de reis. Gelukkig viel het uiteindelijk allemaal mee en konden we rustig doorrijden.
Tolwegen bleven uitgeschakeld, want haast hadden we toch niet. Af en toe een stukje snelweg, verder lekker ontspannen rijden. Aan het einde van de middag vonden we een kleine camperplaats naast een oude kerk. Een bijzondere plek voor de eerste overnachting. Normaal zijn hier stroompunten beschikbaar, maar alles bleek afgesloten tot mei. Geen probleem, we zijn gelukkig zelfvoorzienend en maakte de rust van de plek veel goed.
Zonnige kilometers door Frankrijk
Na een heerlijke rustige nacht begonnen we fris aan de volgende etappe. De zon liet zich direct goed zien en dat voelde meteen als vakantie. Af en toe viel er een buitje, maar zelfs dat mocht de pret niet drukken.
De route voerde ons vooral over landelijke wegen en door kleine dorpjes. Nauwelijks snelwegen, gewoon ontspannen rijden en genieten van alles wat onderweg voorbij komt. Hoeveel kilometers we precies maakten weten we eigenlijk niet eens meer, maar aan het einde van de middag vonden we opnieuw een fijne plek voor de nacht.
Water vinden bleek in deze periode van het jaar nog best lastig, maar gelukkig konden we hier wel de watertank vullen. Op de camperplaats stonden meerdere Nederlandse campers, allemaal terug uit Spanje, mét een mooi bruin kleurtje maar ook verhalen over slecht weer. Wij hielden de hoop op zon gewoon vast.
Regen, sneeuw en toch lentegevoel
Voor vertrek nog even water innemen en daarna weer verder richting het zuiden. Het oorspronkelijke plan was om nog een laatste stop in Frankrijk te maken, maar de weersvoorspellingen gooiden roet in het eten. Veel regen op komst, dus besloten we toch verder richting Spanje te rijden.
Onderweg zagen we op de weerapp ineens volop sneeuw verschijnen. Dat zorgde toch even voor twijfel, zeker na die koude nacht. Gelukkig bleek het vooral natte sneeuw te zijn die meer op regen leek dan op echt winterweer.
Toen er even later een sneeuwschuiver op de andere weghelft opdook, begonnen we toch te lachen. Zou het dan toch serieus worden? Maar nee hoor, het bleef bij een klein beetje wit langs de weg en verder nergens gladheid.
De brug van Millau en aankomst in Spanje
Een vast punt tijdens onze route naar Spanje blijft de indrukwekkende brug bij Millau. Ook deze keer konden we het niet laten om even extra goed om ons heen te kijken terwijl we eroverheen reden. Het blijft een bijzonder moment tijdens de reis naar het zuiden.
Uiteindelijk reden we Figueres binnen en vonden een parkeerplaats bij een hipermarkt voor de nacht. Buiten zitten was nog net iets te fris, maar perfect om morgen de stad in te wandelen of de fietsen te pakken. Spanje was bereikt, de reis kon nu echt beginnen.