Spectaculaire wandelroutes , verborgen watervallen en slingerend door het ruige binnenland van Spanje
Tijdens deze etappe draaide alles om natuur, wandelen en indrukwekkende landschappen. We trokken door kloven, liepen over hangbruggen en ontdekten opnieuw plekken waar je stil van wordt. Soms zwaar, soms hilarisch, maar vooral dagen die we niet snel vergeten.
Tussen hangbruggen en steile rotswanden in Chulilla
Voor één van de spectaculairste wandelingen van deze reis reden we naar Chulilla. De camper parkeerden we vlak bij de start van de Ruta de los Calderones, een route die bekendstaat om de bruggen tussen de hoge rotswanden.
Tijdens de tocht liepen we over twee hangbruggen en een plankenbrug, allemaal midden tussen de steile bergwanden. Het uitzicht was geweldig, maar makkelijk was het niet. Vooral de vele trappen omhoog en omlaag maakten het een pittige wandeling.
Omdat het prachtig weer was liepen de temperaturen ook lekker op en dat zorgde onderweg voor de nodige zweetdruppeltjes. Toch was het iedere stap waard.
De terugweg ging natuurlijk via dezelfde route, waardoor we alles nog een keer mochten doen. Moe maar ontzettend tevreden kwamen we uiteindelijk terug bij de camper.
Langs stuwmeren, vergeten tankstations en kronkelwegen
Na een verrassend rustige nacht langs de weg begonnen we aan een prachtige rit richting Benagéber.
Daar wilden we het beroemde stuwmeer bekijken met de bijzondere ronde wateroverloop. Alleen stond het water helaas te laag om het spektakel echt te zien. Toch bleef het een indrukwekkende plek, zeker met het verhaal van het oude dorp dat ooit moest verdwijnen onder het water.
Onderweg probeerden we slim goedkoop te tanken. Volgens de app moesten we daarvoor twaalf kilometer terugrijden en dat leek de moeite waard. Alleen bleek het tankstation exclusief voor leden van een landbouwcoöperatie te zijn.
Bij een tweede poging bleek er zelfs helemaal geen tankstation te bestaan. Uiteindelijk hebben we maar gewoon normaal getankt en konden we vooral lachen om onze eigen zoektocht.
Via prachtige bergwegen reden we daarna verder richting de camperplaats bij Barranco de la Hoz, midden in een omgeving die alleen maar mooier leek te worden.
Door water, rotsen en kloven in Barranco de la Hoz
Na een frisse nacht stonden we vroeg klaar voor opnieuw een indrukwekkende wandeling, de Ruta del Barranco de la Hoz.
Deze tocht had werkelijk alles. Smalle paden, trappen, waterstromen, rotsformaties en stukken waar je moest klauteren of elkaar een helpende hand moest geven om droge voeten te houden.
Soms liepen we door het water, dan weer over smalle doorgangen langs de rotswand. Vooral het gedeelte door de kloof was adembenemend mooi.
Onderweg werd volop gefilmd, maar sommige stukken zijn bijna niet vast te leggen op beeld. Dat moet je gewoon zelf ervaren.
Na ruim vier en een half uur wandelen, twaalf kilometer en meer dan vijftienduizend stappen kwamen we moe maar ontzettend voldaan terug bij de camper.
Dit was zonder twijfel één van de hoogtepunten van de reis.
Liften, siësta en een stad die ons niet helemaal wist te pakken
Met de fietsen reden we richting het centrum van Teruel. Tot Google Maps ineens aangaf dat we linksaf moesten terwijl daar helemaal geen weg was.
Even later bleek dat we met een lift omhoog moesten. Samen met een Spaanse dame stapten we uit op de tweede verdieping en werden direct beloond met een prachtig uitzicht over de stad.
Op een plein zagen we een toeristentreintje vertrekken en dat leek ons eigenlijk best leuk. Alleen bleek de volgende rit pas uren later te vertrekken vanwege de siësta.
Dus gingen we zelf maar op ontdekkingstocht door Teruel. We zagen zeker mooie plekken en bijzondere gebouwen, maar eerlijk gezegd wist de stad ons nét niet helemaal te overtuigen.
Niet iedere plek hoeft een absolute favoriet te worden en dat hoort ook bij reizen.
Bruggetjes, rivieren en wandelen langs de Guadalaviar
Hoewel Teruel zelf ons niet helemaal wist te pakken, maakte de omgeving alles meer dan goed.
Bij het stuwmeer van San Blas begonnen we aan een wandeling over het Camino Natural del Río Guadalaviar. Al snel liepen we langs kabbelend water en kleine bruggetjes die steeds opnieuw van de ene naar de andere kant van de rivier leidden.
Onderweg kwamen we niet alleen houten bruggen tegen, maar ook stalen loopbruggen die tegen de rotswand waren gebouwd. Juist die stukken maakten de route extra bijzonder.
Het was zo’n wandeling waarbij je steeds opnieuw wilt stoppen voor een foto of gewoon even wilt genieten van het uitzicht over de kloof en het water onder je.
Via een mooie toeristische route reden we uiteindelijk weer terug naar Teruel, waar we nog even nagenoten van opnieuw een prachtige dag in het Spaanse binnenland.
